Γυναίκες Που Τρέχουν με τους Λύκους
Η δραματοθεραπεύτρια Βάσω Παπάλη και η εικαστικός Κλεώνη Μανουσάκη σας προσκαλούν σε μια θεραπευτική ομάδα βραχείας διάρκειας με πεδίο εξερεύνησης το ομώνυμο βιβλίο της Clarissa Pinkola Estes, Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους.
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΩΚΙΑ – η επιστροφή στον τόπο της ψυχής
Ο μύθος που θα εξερευνήσουμε είναι η Γυναίκα Φώκια, η οποία ξεκινά το ταξίδι της μετά την υφαρπαγή του δέρματος της, δηλαδή την οικειοποίηση της Ψυχής της. Έχοντας υποστεί την κλοπή αυτή, η γυναίκα αρχίζει να αφυδατώνεται και αναγκάζεται να αφήσει πίσω οτιδήποτε γνώριμο για να περάσει στη διαδικασία της μύησης. Προκειμένου η μύηση να μην είναι ατελής, οφείλει να θυμίσει στον εαυτό της τις ικανότητές της, αλλά και την ίδια της την Ουσία, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας του ταξιδιού προς την ανακάλυψη.
Σύμφωνα με την Clarissa Pincola Estes, ως Γιουγκιανή ψυχαναλύτρια, οι περισσότερες γυναίκες έχουν υποστεί την κλοπή, όπως η αρπαγή της Ψυχής. Σε ένα αλληγορικό πλαίσιο και σε συνδυασμό με τον μύθο της γυναίκας φώκιας, το δέρμα της Ψυχής χάνεται, όταν οι απαιτήσεις της καθημερινότητας υπερβαίνουν την πραγματικότητα όπως η εμμονική τελειομανία που οδηγεί σε δυσαρέσκεια και τελικά στην ανισορροπία. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να χάσει κάποιος το δέρμα του τόσοι όσες γυναίκες υπάρχουν στο πλανήτη. Μέσα από την αφήγηση του παραμυθιού, τα εικαστικά και την κίνηση, η Γυναίκα Φώκια μας προσκαλεί να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας με την Ψυχή και την Ουσία μας, και τελικά τον βαθύτερο εαυτό μας, παρασύροντας μας σε μια μαγική διαδρομή προσωπικής ανακάλυψης.
Πιο συγκεκριμένα, μέσα μια 3ωρη συνάντηση θα ακολουθήσουμε το ταξίδι της Γυναίκας Φώκιας και θα παρατηρήσουμε πως καθρεφτίζεται στη δικιά μας ζωή. Θα φτιάξουμε όλες μαζί το δέρμα μας και θα χορέψουμε μαζί του γιορτάζοντας τη πορεία της ψυχής μας και τη βαθιά μας αναζήτηση στην ανεύρεση του δέρματος μας.
Βάσω Παπαλή
Σπούδασε στη Φιλοσοφική Αθηνών στο Γαλλικό τμήμα και συνέχισε το μεταπτυχιακό της στο Παρίσι ((Jussieu, Paris 7), στην έδρα «Ψυχανάλυση και Λογοτεχνία». Στην επιστροφή της στην Ελλάδα παρακολούθησε μετεκπαίδευση στην Δραματοθεραπεία στην Αθήνα όπου εστίασε στη Γυναικεία Ταυτότητα και στη Μητρότητα. Ταυτόχρονα αποφοίτησε από το θεατρικό εργαστήρι του Κ. Καζάκου. Έχει δημιουργήσει ένα σύστημα εκπαίδευσης Γυναικών, με μέσον την Δραματοθεραπεία, μέσα από τα Αρχέτυπα των Θεαινών της Αρχαιότητας. Ο κύκλος αυτών των εργαστηρίων ξεκίνησε το 2012 στο Ίδρυμα Κακογιάννη και συνέχισε στο θέατρο 14η μέρα, στον Πολυχώρο Χείρωνα, και τελευταία στον Πολυχώρο Ananda Unity.
Τα αρχέτυπα της Αρτέμιδας, της Αθηνάς, της Αφροδίτης, της Περσεφόνης, της Ήρας, της Παναγίας, της Μήδειας, της Ίσιδας, της Αριάδνης και της Εστίας, απετέλεσαν αντικείμενα μελέτης, έρευνας και έμπνευσης για τις γυναίκες που έλαβαν μέρος. Τα μέσα της Δραματοθεραπείας ήταν αυτά που χρησιμοποιήσαν. Έτσι η ζωγραφική, ο πηλός, οι κατασκευές, τα κοστούμια, ο χορός, η δραματοποίηση, η μουσική και το τραγούδι έγιναν τα μέσα της έρευνας και της έμπνευσης για τις συμμετέχουσες. Το 2022 μαζί με την εικαστικό Κλεώνη Μανουσάκη ξεκίνησαν έναν κύκλο ενίσχυσης γυναικών μέσα από εργαστήρια δραματοθεραπείας και εικαστικών πάνω στο βιβλίο της Klarissa Pinkola Estes: Γυναίκες που τρέχουν με τους Λύκους. Από τους μύθους και τα παραμύθια του βιβλίου οι ομάδες που συστήθηκαν ασχολήθηκαν με την Βασιλίσα (η αξία της διαίσθησης) και το Ασχημόπαπο (το δώρο του να ανήκεις). Η πρόθεση τους είναι να συνεχίσουν με όλους τους μύθους του βιβλίου αυτού τους γυναικείους κύκλους δραματοθεραπείας και εικαστικών με στόχο τη γυναικεία ενδυνάμωση και συνειδητότητα.
Κλεώνη Μανουσάκη
Η Κλεώνη Μανουσάκη σπούδασε καλές τέχνες στο Columbia College Chicagoκαι διαδραστικά νέα μέσα στο Tisch School of the Arts, New York University. Δουλεύει σαν εικαστικός, ενώ ταυτόχρονα μοιράζεται με μαθήματα την αγάπη της για τη τέχνη με μικρούς και μεγάλους. Στην εικαστική δουλεία της την ενδιαφέρουν οι ιστορίες που μπορούν να δημιουργηθούν μέσα από την διάδραση των ανθρώπων καθώς και τη θέση του μύθου ως ζωντανό στοιχείο στην σύγχρονη εποχή.
Μέσα από μαθήματα και εργαστήρια εξερευνά από το 2006 με παιδιά, νέους και μεγάλους, με άτομα με αναπηρία και χωρίς πώς η τέχνη είναι, εκτός από μέσο έκφρασης, και τρόπος σύνδεσης. Συγκεκριμένα έχει διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού (NYU, Parsons) και στην Ελλάδα έχει προετοιμάσει υποψήφιους για πανεπιστήμια του εξωτερικού ιδιωτικά, έχει συνεργαστεί για 10 χρόνια με τον σύλλογο ΑΛΜΑ για άτομα με νοητική αναπηρία, με το Ίδρυμα Ωνάση και δασκάλα εικαστικών στο American Community School, και International school Athens. Παράλληλα μέσα από σεμινάρια Τέχνης και Ψυχοθεραπείας ανακαλύπτει τη θεραπευτική δύναμη της Τέχνης και την εισάγει με δημιουργικούς τρόπους στη ζωή της και τη δουλειά της.